De Weg van Sankofa
Over mij
Ik ben de jongste uit een gezin van vier kinderen en groeide op met drie oudere zussen. Mijn vader was de traditionele kostwinner, terwijl mijn moeder de drijvende kracht van het gezin was. Zij leerde ons om in onszelf te geloven, om “er iets van te maken” en kwam altijd voor ons op wanneer zij vond dat dit nodig was.
Bij ons thuis stond de deur altijd open. Er was ruimte voor ontmoeting, voor gesprek en vaak ook voor een extra gast aan tafel. Die openheid naar anderen en belangstelling voor wat mensen beweegt heb ik van huis uit meegekregen.
In mijn tienertijd werd de zondagmiddag regelmatig een discussiemiddag, waarin onderwerpen als religie, politiek en maatschappelijke ontwikkelingen uitgebreid werden besproken. Tegelijkertijd kreeg ik veel vrijheid om mijn eigen weg te ontdekken. Zo maakte ik kennis met transcendente meditatie en bezocht ik de Taizé-gemeenschap in Zuid-Frankrijk, waar bezinning, eenvoud en ontmoeting centraal staan.
Al op jonge leeftijd raakte ik gefascineerd door andere culturen. Vooral het Afrikaanse continent sprak sterk tot mijn verbeelding. Die fascinatie groeide uit tot een levenslange verbondenheid met Afrika, haar mensen en haar wijsheidstradities.
De relatie met mijn vader was niet altijd gemakkelijk. Achteraf zie ik dat dit mede te maken had met de mogelijkheden die ik kreeg op het gebied van studie, werk en persoonlijke ontwikkeling, terwijl die voor hem veel minder vanzelfsprekend waren. Pas later ben ik gaan begrijpen welke invloed deze dynamiek op mijn leven heeft gehad.
In de loop van mijn leven heb ik mooie initiatieven en projecten mogen opzetten en begeleiden. Tegelijkertijd heb ik als jonge idealist ook de schaduwzijde van organisaties en samenwerkingsverbanden leren kennen. Belangen, macht, geld en soms ook afgunst kunnen van grote invloed zijn op mensen en processen. Deze ervaringen hebben mij gevormd en mij geleerd om met meer bewustzijn naar mezelf en naar systemen te kijken.
Het systemisch werken heeft mij geholpen om zowel de relatie met mijn vader als de sporen van ervaringen en trauma’s uit mijn levensloop beter te begrijpen. Het heeft mij geleerd om met meer compassie te kijken naar wat was, zonder daarin te blijven hangen. Daardoor heb ik meer ruimte gevonden om mijn eigen plek in te nemen en mijn leven meer in overeenstemming te brengen met wie ik ben en wat voor mij werkelijk van waarde is.
Die persoonlijke ervaringen vormen een belangrijke basis voor mijn werk. In De Weg van Sankofa komen mijn levensverhaal, mijn verbondenheid met Afrika, mijn werk met vluchtelingen en gemeenschappen en mijn passie voor systemisch werken samen. Vanuit de overtuiging dat inzicht in onze oorsprong helpt om met meer vrijheid, richting en kracht vooruit te gaan, begeleid ik anderen op hun eigen weg van ontdekking, verbinding en ontwikkeling.